toziht

اسیر موج نشویم

      منصور گلناری

/ این روزها در پی تحولات سیاسی جهانی و منطقه ای اتفاقات خاص و منحصر به فرد رخ می دهد ، اگرچه برخی از این اتفاقات و اظهارات سران آمریکایی مسبوق به سابقه است و تکرار مکررات ، اما واکنشهای صورت گرفتند در نوع خود جالب توجه بود.

این اولین بار نیست که حاکمان ایالات متحده مواضع مبتنی بر خوی استکباری و ستم ورزی خود را بیان می کنند و در گذشته بارها و بارها چنین مواضعی بیان شده و رهبری و مردم هشیار کشور در جای خود پاسخ آن  را داده اند .

لیکن این یار در مقابل آن حرفهای تکراری و مواضع خصمانه ،عکس العملهای بدیع و قابل تاملی مشاهده کردیم مهترین  این عکس العملها ،حضور بی درنگ و سخنان رئیس جمهور کشورمان در صداو سیما بود که در نوع خود بی نظیر است.

اگرچه سخنان جناب روحانی قابل تقدیر  و امیدوار کننده بود اما این همه تعجیل در پاسخگویی بیشتر از آنکه طرف مقابل را تحقیر کند،موجب شد تا ناخواسته به مواضع رئیس جمهور ایالات متحده اهمیت داده شود.

اگرچه فضاسازی و جو دهی رسانه ی ملی در چند روز گذشته و ساعت شماری معکوس برای شنیدن اظهارات ترامپ در این مقوله بی تاثیرنبود.

سوال این است که مگر تا بحال مواضع ایالات متحده غیر از این بوده ؟و مگر سپاه پاسداران در گذشته محبوب ایالات متحده بود که حالا برای مغضوب شدنش باید واکنش نشان دهیم؟و با توجه به در پیش بودن ۱۳ آبان آیا بهتر نبود این واکنش مردمی با تامل بیشتر و جمعیت فراگیر تر در آن روز انجام می شد؟

سوال دیگر اینست که در شرایطی که کشورما هنوز از رکود شکننده رنج میبرد و هیچ استراتژی اقتصادی (در عمل) برای برون رفت از بحران بیکاری و رکورد ارائه نشده و در زمانی که بی فرجامی برجام بیش از پیش عیان شده و خود نمایی میکند ،چه دلیلی دارد سخنان و مواضع تکراری یک فرد معلوم الحال را تبدیل به موج کنیم و با همراهی رسانه ملی یک موج سواری سیاسی راه بیندازیم؟ اگرچه دفاع و حمایت از سپاه پاسداران و تاکید بر نام  با مسمای خلیج فارس و وحدت جناحها و افکار عمومی همگی پسندیده و لازم است اما بر هیچکس پوشیده نیست که نیاز اصلی و حیاتی امروز کشور ما حل معضل بیکاری،رونق و تولید اشتغال، حل مشکل مسکن و ازدواج خیل عظیم جوانان،عمل به برنامه ششم توسعه ،پرداختن به معضلات بحرانی آب و محیط زیست و در یک کلام عمل به اقتصاد مقاومتی است.وحدت ریشه دار و پایدار تنها با رفع مشکلات و خواسته های اصولی رهبری و مردم به وچود می آید ، نه با حرکتهای احساسی و زود گذر.

وحدت واقعی زمانی حاصل می شود که به جای جناح بازی و سیاسی کاری ،کمرها را برای خدمت به کشور و نظام با استفاده از همه ی نیروهای توانمند (با هر سلیقه و گرایش ) ببندیم .

باید واقعیتها را بدرستی درک کرد و باید پذیرفت که نیاز امروز نظام و کشور بر اساس توجه به تواتنمندیها و امکانات کم نظیر داخلی است.اعتماد به نیروهای داخلی و بی توجهی به اخم و لبخند بیگانگان ، چاره اصلی کار است .

بیش از این فرصت را از دست ندهیم.