toziht

پرسشگر یا پاسخگو

شهرام کیانی

/همه شرایط و شواهد حاکی از آن است که خبرنگار،وظیفه اش پرسشگری است و باید با درایت و پشتکار حرفه ای به عنوان مطالبه گر حقوق جامعه و کشور عمل نماید.

خبرنگار وظیفه دارد برای روشنگری در جامعه و آشکار ساختن حقوق پنهان شده تمام توان و تخصص خود را به کار بندد و شخصیتش سمبل پرسشگری و خواستن باشد.

کشف و انتشار حقایق از عهده خبرنگارانی برمی آید که علاوه بر تخصص،دارای تعهد و مسوولیت پذیری باشند.خبرنگارانی می توانند کشف و اعلام حقایق را تا انتها دنبال کنند که  در تمام این مسیر مراقب حفظ سلامت و صلابت حرفه ای خود باشند.

شاید پرسشگری به نظر آسان بیایید و اینگونه تصور کنیم که پرسشگری تنها نیاز به سواد،تخصص و تجربه حرفه ای دارد،اما وقتی در عمل قرار گیریم متوجه می شویم که در این راه پر مخاطره آفات و تهدیدهای گوناگونی نهفته است و هر کدام از این آفات،به تنهایی می تواند در سلامت و تعهد حرفه ای خبرنگار،خدشه وارد کند.

پرسیدن اگر چه نیاز به تجربه و تبحر دارد،اما پاسخ گرفتن –آن هم پاسخ صریح و قانع کننده- چندان هم آسان نیست.

پرسشگری ذات حرفه خبرنگار است و زمانی این مسیر به مقصد مطلوب می رسد که «پرسشگر» همواره در همه حال خود را «پاسخگو»بداند.پاسخگو در برابر وجدان،در برابر افکار عامه،در برابر تاریخ و از همه مهم تر در برابر حقایق.

آن چه می گوییم،می پرسیم،می نویسیم و منتشر کنیم،اگر چه از پرسش،حاصل شده اما همه این ها روزی مورد بازخواست قرار می گیرد و این پرسیدن و نوشتن های امروز،خود،تبدیل به سووالاتی خواهد شد که روزی باید به آن ها پاسخ دهیم.

اگر چه به ظاهر و به واقع،وظیفه ما پرسشگری است.اما در برابر همه آن چه می پرسیم می نویسیم و حتی آن چه باید بنویسیم و نمی نویسیم پاسخگو هستیم.

در حرفه خبرنگاری هرکس با ذهنیتی خاص و اهدافی گوناگون وارد می شود.برخی به دنبال کسب و کارند،برخی در پی هیجان،جمعی دیگر را بادهای موسمی به این حرفه رانده و گروهی نیز دغدغه مندانه وارد گود شده اند،دغدغه روشنگری،دغدغه تحول و تغییر، دغدغه اصلاح و تغییر و شاید دغدغه همه موارد ذکر شده.

هر کس با هر نیت و دغدغه ای که آمده باشد،اگر خود را در برابر بارگاه خداوند پاسخگو بداند راه را درست آمده و هم اوست که نگاهش به این حرفه،عاشقانه است و می تواند با وجود نیش های زر و زور و تزویر،شهد شیرین حقیقت و عدالت در کام انسانیت حق جو قرار دهد.