toziht

چرا دفاع ما، مقدس شد؟

پرخاشگری، نزاع، جنگ و خونریزی برای کسب قدرت و دنیاطلبی ، جزو خصلتهای بشری است که با عدم رعایت تقوا و دوری از فرامین الهی به اوج خود می‌رسد. اوراق کتاب تاریخ بشری از فرزندان حضرت آدم (ع)گرفته تا امروز ، پراست از وقایع خونبار و جنگهایی برای کسب و حفظ قدرت دنیوی بوده.
قصد تورق تاریخ را ندارم، اما به مناسبت سالروز هفته دفاع مقدس توجه خوانندگان محترم را به این نکته جلب می کنم تا فراموش نکنیم که هر دفاعی مشروع نیست و هر دفاعی مقدس.
آنچه در نظام هستی و روابط انسانی باعث قداست و مشروعیت می شود ، تنها یک چیز است و آن هم قرار داشتن اعمال و رفتار انسان ها در چارچوب دستورات و فرامین الهی است و لاغیر.
آن روزی که صدام ددمنش به فرمان و حمایت اربابانش به خاک این کشور حمله کرد، هدفش تنها اشغال خاک و سرزمین نبود، هدف اصلی او و همدستانش ، مهار و سرکوب قیام بزرگ اسلام ناب محمدی(ص) بود تا مردم بی تفاوت دنیا از کلام حق بی خبر بمانند و سفره اهل ظلم که از چپاول اموال مظلومان رنگی شده ، برچیده نشود.آنها نمی خواستند تفکر و اندیشه آزادی خواهی و عدالت طلبی به دنیای محروم از عدالت صادر شود و با اشغال سرزمینی بتوانند این تفکر ناب را – به خیال خود- مهارکنند .
کسانی که به فرمان مرجع تقلید خود در مقابل هجمه بی رحمانه ی صدامیان ایستادگی کردند در واقع محافظ و مدافع اندیشه ناب اسلامی بودند
دهها هزار جوان رشید که عازم جبهه‌های‌ جنگ شدند هدفشان دفاع از کیان اسلام بود، شجاعت، جسارت و ایستادگی حیرت انگیز جوانان بسیجی، ارتشی و سپاهی که همه تحلیگران نظامی را شگفت زده و مستاصل کرده بود، به هیچ وجه ارتباطی با خواسته ها و داشته های دنیوی نداشت ، رزمندگان آن سالها، قبل از عزیمت به جبهه از همه زیبائیهای دنیا دل می بریدند و با آرامشی مثال زدنی در میان آتش جنگ با نسیم خنک عبودیت به انجام تکلیف می پرداختند.
آنچه به این دفاع، رزمندگان و تاریخ انقلاب قداست بخشید به جز عبودیت و انجام تکلیف شرعی نبود.